İnsanın en uzak yolculuğu kendisinedir..
Döndüğünde ise başkasıdır artık..
Bir fili de yaratan odur.. bir kılı da yaratan odur...Fiilide yaratan odur..Failide yaratan odur....Karıncanın ayak seslerini duyanda odur...Gece ağlayan öksüze ses verende odur...Özünde her varlık birdir...Perde kalktımı ne fil kalır, ne kıl...Ne ses kalır ne yas...Ne ezeli sırlar kalır..Ne de o sırlardan nasiplenen kullar..Ne sen bilirsin, ne ben bilirim
Bu muammayı.. Perdenin önünde "sen" ve "ben" vardır... Perde kalktı mı ne sen, nede ben kalır...Bir O kalır... Birde onun mis kokusu...
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 18:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!