Uzak Yakın Şiiri - Yücel Özkü

UZAK YAKIN
Seni uzaktan seviyorum;
Sesine varmadan,
Gülüşünde kaybolmadan,
Ellerini tutmadan.
Yine de eksilmez içimdeki bahar.

Uzaklık büyüse de
eksilmez izin.
Adını rüzgâra bırakıyorum,
özlemini geceye katıyorum.
Her tan vakti,
ufkuma senin ışığın düşüyor.

Ne bir sitem büyütüyorum,
ne kırgınlığa yuva oluyorum.
Sevda,
aynı yolu yürümek değil;
aynı göğün altında ışık olmaktır.

Bir gün yollar kavuşmasa da,
yıldızın sönmez gecemde.
Kimi sevgiler,
mevsimler geçse de
solmaz.

YÜCEL ÖZKÜ
22 Temmuz 2026/06:48