Gitmedik, çok gitmek gerekenden.
Bir oyalamacası vardı ben de.
Ya ben, buna oldum sebep,
Bilmedim ya da buna ne oldu sebep.
Bir ben kaldım, ben başıma.
Elim de benden kalma hatıra.
Ha bir ara çok özledim kendimi,
Bakınca fotoğraflara.
Ama olmaz olsun dedim,
Ay inmiş, güneş batmış vesselam.
Sokak loş kalmış, oda karanlık.
Göstermez hakkı hakikatsiz.
Ve ellerim utangaç için de.
Saklamayı öğrenmiş, ağlamayı ellerim.
Hiç avutulmamış suçlulukla saklanmış.
Yaşamak suçu kolum da bilezik.
Dalga dalga gelir birden ansızın.
Serilir sere serpe yerleşir.
Siz bu kadar mıydınız?
Müsaade etmez dökülsün ağızdan cümle.
Yaşamanın her türlüsünü düşünmek bir suç.
Kenan GEZİCİ 04/08/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 4.08.2026 11:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!