Ve Ben Sana Tutkun Şiiri - Müslüm Bayram

Sokaklar çekildi kendi sessizliğine
Sürgülendi demirli kapılar
Yabancı bir el gibiyim
Şehrin caddelerinde
Yalnız dolaşan.

Köpekler uluyor
Eşkâlime takılıyor gözleri
Hırıltılı sesler salyalı dişler arasında
İzliyorlar gidişimi
Uzaklaşıyorum yalnızlığın derinliğine.

Perdeleri çekilmiş camların
Loş ışığında gölgeler gezinir
Kaldırımlar sermiş yorganını
Sokaklar derin uykuda
Çiseleyen yağmur sürükler
Sarhoş şişeleri.

Bir kedi yanaşır yanıma
Kuyruğuyla dokunur sessizce
Paçalarıma sürünür
Ürkek bir sıcaklık ellerimde
Titreyen kalbin yalnızlığı.

Konuşurum onunla
Sokakların dilinde sorarım mutluluğu
Gözlerime bakar yalnızca
Boynunu büküşünden
Suskunluğundan anlarım
İncinmişliğini.

Gözlerim dalar geceye
Düşürür yıldızlar içime seni
Bir yıldız kayar ansızın
Hatıraların dolar gözlerime
Susar aynalar sen yoksun diye
Yapayalnızım şimdi
Sokak kedileri kadar.

Susuz geceyim gözlerinde
Bir damla gülüşüne muhtaç
Tut ellerimi nefesinle ısıt
Boşluğunda savruluyorum zamanın nicedir
Uykusuz gecelerime yıldızlar
Ve ben sana tutkun.