Uykusuz Bir Teori Şiiri - Parmaksız Piya ...

Yokluğunun rıhtımı
İçimde kalan son güneş parıltısını gasp eder alır
Sen içimde yaşıyorken
Ne kadar uzağa götürebilir ki seni gaz pedalı
Zamansız sitemlerime bakma, kasvet hali
Bak yine sarılasım geldi sana ama hasret mâni…
Saatler bile utanıyor değişiyor aynı yönü göstermeye;
Oysa bak benim yönüm hala sende, sende bende
Bir şehir gibi taşıyorum seni içimde, ışıkları hiç sönmeyen
Ama sen, bir Güneşsin benim için, hiç dönmeyen…
Sahi! Güneş hiç dönmüyordu değil mi?
Yoksaa… dönüyor muydu? Pek hatırlayamadım.
Gerçekten çok uykum var ve sabahın köründe toplantım.
Olmadı sabah bir bakarız göz ucuyla, dönüyorsa iyidir.
Ama ‘yoook ben dönmem’ diyorsa Güneş, sıkıntı büyük.
O zaman da ben
kendi içimde dönerek seni sevmişim demektir.
Hem dönmüyorsa ne olmuş?
Boşa mı bu uykusuzluğum?
Senin için masada uyumakta gü Zzzz………………….
………………………………………………………………
……………………………………………………………