Mükemmel Bir Şiir Şiiri - Parmaksız Piya ...

Senin her yerini sevmişler, en çok da gülüşünü...
Ben kıyısından seviyorum,
Yaklaşınca boğuluyorum çünkü.
Onlar baharında gezmişler,
Ben hep sonbaharında üşüdüm.
Onlar güneş gibi görmüş seni,
Ben gölgene bile razıydım aslında.
Gülüşüne methiyeler dizmiş herkes,
Ben susarken yutkundum, adını da...
Kim bilir kaç şiirin öznesi oldun,
Ama ben... Hiçbir şiire sığmayan yanındaydım.
Sol olmasa da... Yanındaydım.
Senin her yerini sevmişler,
Parmaklarına yüzükler beğenilmiş...
Oysa ben, parmak uçlarımla dokundum yüreğine.
Sevemedim...
Para üstü verir gibi, eksik, telaşlı ve kırık.
Sen tam sevilmeyi beklerken,
Ben cebimdeki sevgiyi bozduruyordum...
Hep bir adım geriden sevdim seni,
Çünkü yanında olmak, bir başkasının hakkı gibiydi.
Sevemedim…Para üstü verir gibi...
Ama içimden koparıp verdim seni.
Bir başkasına tam, bana hep yarım kalan o sevgiyi.
Şimdi sen, denize hasret bir şehir...
Ben, mükemmel bir şiir.
Bu aşk, bize zehir…
Parmaksız Piyanist