Selin Özalan Antoloji.com

Adım Selin. 22 yaşındayım, İstanbul’da doğdum ve büyüdüm; aslen Karamanlıyım. Yazdıklarım tamamen içimden geçenler. Kendim için yazıyorum ama biliyorum ki benim gibi zaman zaman yolunu kaybeden, durup nefes almak isteyen insanlara da iyi geliyor. Yazdıkça daha iyi hissediyorum; kelimeler benim için bir sığınak. Lise mezunuyum, üniversite okumak istemedim. Aslında ailem bu konuda hep destekçiydi, okumam için çok ısrar ettiler. Ancak zamanında yaşadığım ve tam olarak aşamadığım psikolojik travmalar beni bir süre okuldan uzaklaştırdı. Şu an kendi çabamla bir şeyler yapmaya çalışıyorum; kendimce kurslara gidiyorum ve üç sertifikam var. İleride eğer kendime bu konuda güvenebilirsem, üniversiteye dönmeyi de düşünüyorum. Enerjik biriyim, hayallerim var ve hayallerimi gerçekleştirebileceğimi biliyorum; önemli olan kendime inanmayı öğrenmem. Bu yazıların bir kısmı beni anlatıyor, bir kısmı ise çevremde gördüğüm ama kimsenin dile getirmediği sessiz notlar gibi. Şarkı söylemeyi, hayatı doya doya yaşamayı seviyorum. Anın içinde kalmaya çalışıyorum. Evet, bazı insanlar beni yanlış anladı; bazıları ise olduğum gibi kabul etti. Beni anlamak isteyene karşı çok şeffafım, ulaşmak isteyenlere sınır koymam ama kalbimi yakanlara aynı samimiyetle yaklaşmam. Genelde çok severim, çabuk bağlanırım ve kolay güvenirim; bu yüzden defalarca üzüldüm. Ama her acının içinden geçerek gerçek mutluluğun ne olmadığını ve neye benzediğini öğrendim. Kedileri çok seviyorum, diğer hayvanları da seviyorum ama biraz korkuyorum. Çikolatayı çok severim. Doğum günlerini kutlamayı pek sevmem, kalabalık ortamlardan mümkün olduğunca uzak dururum. Genelde tek başıma ya da ailemle vakit geçiririm; müzik dinlerim, yürüyüş yaparım, doğanın sesini dinlerim. Kulağıma iyi gelen müzikleri severim. En sevdiğim şarkı “Gece Mavisi”. Batuhan Kordel, Ebru Gündeş ve Funda Arar’ın seslerini beğenirim. Yazdıklarım üzerinde uzun uzun düşünülmüş metinler değil; çoğu zaman gelişigüzel yazılar. Yazdıktan sonra tekrar okuduğumda “işte bu, tam şu anki ruh hâlim” dediğim şeyleri paylaşıyorum. Bugüne kadar adımı gizlemeyi tercih ettim, kendimle ilgili pek bir şey yazmadım. Ama yazılarımı okuyanların hayatımı merak ettiğini biliyorum ve bu yüzden ilk kez kendimden bahsetmek istedim. Bir gün şartlar oluşursa, başlık başlık ilerleyen, aralarda kısa notlar olan sade bir kitap çıkarmayı hayal ediyorum. Siyahı ve beyaz gülü çok severim, manzara izlemeyi de. Eğer bu satırlarda kendinden bir parça bulduysan, sayfama göz atabilirsin.
????????????????????????????????????
My name is Selin. I’m 22 years old. I was born and raised in Istanbul, and my family is originally from Karaman. What I write comes straight from within me. I write for myself, but I know it also resonates with people like me—those who sometimes feel lost and just want to pause and breathe. Writing makes me feel better; words are my refuge.
I’m a high school graduate. I chose not to attend university. My family was always supportive and encouraged me to continue my education, but the psychological traumas I experienced at the time kept me away from school for a while. Now, I’m trying to build something on my own. I attend courses and have earned three certificates so far. If I gain enough confidence in myself, I may consider going to university in the future.
I’m an energetic person with dreams, and I believe I can achieve them. The most important thing is learning to believe in myself. Some of my writings reflect who I am, while others are like quiet notes about things I observe around me but that no one talks about.
I love singing and living life to the fullest. I try to stay present in the moment. Yes, some people have misunderstood me, while others have accepted me as I am. I’m very open with those who truly want to understand me. I don’t set strict boundaries for those who want to reach me, but I can’t show the same sincerity to those who have hurt me.
I tend to love deeply, get attached quickly, and trust easily. Because of this, I’ve been hurt many times. But through every pain, I’ve learned what true happiness is not—and what it actually feels like.
..