Uyanıyor emekçiler Şiiri - Kemal Tekir

Uyanıyor emekçiler

Uyanıyor emekçi gaflet uykusundan,
Eser yok onlarda korku,kaygıdan.
Uyanıyor emekçiler yurtta dünyada,
Sahip çıkmak için tüm haklarına.

Sermaye sınıfı haddini aştı,
Emekçiyi ti ye hafife aldı.
Bencillik aç gözlülük arsızlıkta,
Kural tanımadı level atladı.

Artık emekçilerin sabrı taştı,
Bıçak şimdi iliklere dayandı.
Emekçinin kaybedecek neyi kaldı,
Alacaklar söke söke artık hakları.

Uyanıyor emekçiler dört bir yanda,
Alın teri konuşur en saf lisanda.
Suskun geçen yılların hesabı sorulur,
Yazılır tarih yeniden, emek adına.

Karanlık ne kadar çökerse çöksün,
Bir kıvılcım yeter tüm gecelere.
Birleşir emekçiler omuz omuza ,
Yerinden oynatırlar dağları da.

Ne saraylar ne saltanatlar baki,
Ne zulmün kurduğu o çürük düzen.
Emek varsa umut da vardır yarına,
Filiz verir bir gün en sert toprağa.

Yeter ki bölünmesin o büyük güç,
Yeter ki unutulmasın dayanışma.
Birlik olan emeğin önünde sonunda,
Diz çöker en kibirli iktidarlar da.

Kemal Tekir
Halkın sesi