Uyan çoban. Şiiri - Fehmi Tazegül

Köpek tepe üstünde kurdu görür.
Kurtlar kuzuyu koyunu alır götürür.
Zavallı hayvanları boğarak öldürür.
Uyan çoban uyan sürüde kurt var.

Onun ihtiyacı var köpekle dostuna.
Uyku gelirse yatar hayvan postuna.
Ağarmıştır saçları küsmüştür yaşına.
Uyan çoban uyan sürüde kurt var.

Sensiz perişan olmuşlar sıra dağlar.
Bağrını açmış çiçeklerin sana bakar.
Gece olur karanlıkta fenerini yakar.
Uyan çoban uyan sürüde kurt var.

Fehmi.
Sürünün peşinde hiç olmaz rahat.
Yaylalar laleler ona olmuşlar hayat.
Çobanlığı ona olmuştur hep sanat.
Uyan çoban uyan sürüde kurt var.