Üveyikler Şiiri - Kerem Kayar

Küllerinden doğmaya cesaretin varsa eğer yanmaya korkmayacaksın
Cesaretin yoksa yanmaya aşk senin neyine
Dedi
Ve sükut içinde veda etti sevdiğine
Beklerim ben sen git yiğidim
Hangi sonbahar kış'ına
Hangi ilkbahar yaz'ına
Hangi dere denize
Hangi yokuş düze
Kavuşmadı ki?
Beklerim ben, sen git yiğidim
Kar beyazı mendilinin kenarlarını kırmızı ipten oyaladı ince parmaklarının ter kokusunu katarak oyasına
Verdi yâr'ine
Veda ağır geldi 15lik geline
Yiğidin annesi kına yakmış yârine
yollamış onu askere.

Bir kurşun ile yığıldı gökyüzünde gördü sevdiğinin mavi gozlerini....

Sevdiği gideli çok zaman oldu
Haberde gelmiyor yardan
Sarı kız üç kere doğurdu
Kuzular altı kardeş oldu
Allı Turnalar üç tur attı kıtalar arasında
Başaklar buğday oldu, un oldu, katık oldu
Ne haber geldi yardan
Ne bir selam
Söz vermişti bekleyeceğine.
Lakin!
Köyde sözlü kız beklemez dediler
Verdiler 18inde 15 yaş büyüğüne
Adam, değmedi beyaz tenine
Biliyordu küçük gelinin gönlü
askerdeki sevdiğine

Hikayesi aklımda
rekonstrüksiyonu
Araf ta geçen bir ömür
Darü'ş-şifa hastahane