İşten eve dönerken akşam,
Bir semt pazarından geçtim…
Gürültülü ve ıslak.
Soğuktan ellerinin rengi değişmiş,
Boğuk sesli …
Yorgun adamlar vardı.
Paslı bir teneke de tutuşan ateşe tutsak.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Sade ama güzel bir şiir.
Umudunuz bitmesin.
Sevgiyle.
Evet sokağa bakınca, pazaryerlerinin bitiminde akşam vakti dolaşınca o tezgahlardan çürük diye atılan sebzeleri karıştıran o koca koca insanları gördükçe umudun ezikliği çöküyor insanın içine. Hani deniyor ya kişi başı gelir 10.000 doların üzerinde. Kimin cebinde diye sorguluyor insan. Tebrikler. Sevgilerimi yolluyorum.
tebrikler cok guzel ........
Kızıl bir güneşin altında,
Mavi bir yelkenliyse umut.
İçimi ısıtmak için bir dilek tut.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta