Üşüyorum başlı başına bir cümledir aslında
Her harfinde bir mısra taşıyan,
Ülkemin toprakları ayaklarının altında akıp giderken...
Belli ki özlemimden, bir tek o kalmıştır sözlerimden saçılan
Yüreğimin takati yok,
Yüreğim peşinde seyyah...
Durup hatırlanmış eski bir kazak gibi sırtındayım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta