USANDIM
(Yahya Kemal Tarzı – Aruz Uygulaması)
mefûlü / mefâilün / mefâilün / feûlün
Soğuk yüzler içinde donup kaldım, usandım;
Lenin heykeli kadar donuk yüzden usandım.
Şu mahkeme duvarı ne suskun, ne derindir;
O taştan kesik ifrit gibi sözden usandım.
Ne bön gözle bakanlar, o kırpık yiyen açlar,
Utanmaz yüzü görüp, dönük özden usandım.
Zehîr iç dediler yolun sonunda bir yudumla;
Ben ise yudum yudum içip közden usandım.
Dönen fırıldak ile pervanenin rüzgârından,
O ciğercinin kedisiyle göz gözden usandım.
Ne dost kaldı ne düşman bu ömrün sonunda artık;
Ben artık en önce kendimi sezdim, usandım.
Ömer Tural
Ömer TuralKayıt Tarihi : 25.12.2025 16:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!