Evler eskir, insanlar değişir; lakin hayat akıp gitmeye devam eder. Yürüdüğünüz yolların bir kıyısında, geçmişin gölgesi hep kalır.
Bozbulanık hatırlanan, yaşanmış ama unutulmuş günlerin izleri, evlerin sessiz bir köşesinde yaşamayı sürdürür.
Hiçbir şey olmamış gibi gün doğar, gece olur; yıllar geçer, ömür tükenir. Gidenler gider.
Gidenlerin yerini gelenler alır. Oynanan oyun hep aynıdır; bunu en iyi yıllar bilir.
Ağaçlar büyür, ucube binalar kat kat yükselir. Birer birer yok olur o güzelim kırlar, dağlar ve tepeler.
Yüzler eskir, isimler unutulur. “Hep ben varım.” diyenler de zamanın içinde kaybolup gider.
Ama bir şey sessizce kalır gönüllerde.
Unutulur mu gönüllere dokunanlar?
Unutulur mu, bir zamanlar yüreğiyle sevenler?
Adnan Deniz
Kayıt Tarihi : 25.01.2025 20:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!