Unuttuk Şiiri - Cafer Gönülçeken

Bir aksami daha bulduk demli bir çayin dibinde.
Günes alabildigince silik adimlarla kosuyor gecenin kalbine dogru.
Ve her caddenin sonunda zilgit eden, kifayetsiz iyi aksamlar beklentisi.
Ayni böyle bir gece ayrildik uzaktaki Kürtçe kokan topraklardan.
Bir gece kopup teselli bulmaya geldik.
Yalnizligin telasinda unuttuk gözlerimizin rengini.
Bir gecede unuttuk isimlerimizi bir gecede.
Artik etrafta ne leylak kokusu ne de leylak kokusuyla islanan demli çay muhabbetleri var.
Her sey bir gecede oldu ve kimse bilmedi.
Her sey o gecenin telasinda unutuldu.
Artik ne gaz lambalari var kendi karartilarimizda, ne de gölge oyunlari sesiz bir aile portresiyle...