Unutmak Mümkün Değil Şiiri - Seyrani Göl

Gece, odanın içinde büyüyor.
Saatin sesi duvardan ince bir çatlak gibi sızıyor.
Sen yoksun,
ama yokluğun içimi kemiriyor.

Seni düşünmek değil bu;
düşüncenin benden önce davranması.
Bir kapı aralanıyor içimde,
ama kimse girmiyor.
Yine de bütün ev
senin gelişine hazırlanıyor.

Ne zaman kendime dönsem
karşımda senden kalma bir suskunluk.
Konuşsam kırılacak,
sussam içimde çoğalacaksın.

Sana dair ne varsa
hafızamın en karanlık yerine koydum.
Orada ne güneş doğuyor
ne de zaman işliyor.
Kalbim, bozuk bir saat gibi,
aynı dakikada seni gösteriyor.

Belki bir gün
adını hatırlamayacak kadar yaşlanırım.
Ama gözlerimi kapattığımda
içimde bir kapı yine açılır.

Çünkü bazı insanlar gitmez;
bir ömür içimizde eksilir.
Ve insan, en çok unuttuğunu sandığı yerde
kendine yeniden yenilir.
S.GÖL