Umut Var Gelecek Kadar...

UMUT VAR GELECEK KADAR...

Deri, haz etmez.
Kir yapışır sinsice
Sıyırır su...
Deri suyla deri,
Kir, susuz...

Kötülük,
Bilmez gam,
Değil yar...

Gurur,
Zifir yansıtır,
Aydınlık karar...
Dağılır bulut,
Görünmese de Güneş...

Yıkamazlar Dünya’yı...
Yıktıkları sen, ben
Bizim dünyamız,
Zannederler kâr...
Yarın uzak onlara
Umut var,
Gelecek kadar...

Sarsılır Dünya,
Yer ile yeksan olur yapı...
Ne fark eder çığ,
Daralır bünye.
Ses, feryat
Zaman geri alınır diye…

Çölü sevmeyen yeşillik
Çöiün aradığı vaha.
Uzakta duran göl
Gelmez dolanı dolanı…
Ayak giden yol bitmez
Gider dağlara bizlere...

‘Ayrılığın vaktı mıydı’ der türkünün biri,
‘Ne çare ayrılık zamanı geldi’den dem vurur diğeri.
Gider türkü bir baştan sonsuza.
Güler gözler,
Artar tebessüm.
Sevinç sarar etrafı...
Yeis, keder kaybolmak zorunda…

Başlangıç uzanacak bize,
Bırakacak arkada kötü zamanı…
Gelecek güzellikler…
Umut var,
Gelecek kadar…