Şairler de yaşarlar...
Mezar taşı isyanlarıyla
Deprem çığlıklarında…
Yaşayan ölülere aktarırken nefesi,
Tanrıya yaklaşan kutsallarıyla…
Çayı geçerken,
Dağa gerek yok zirve de.
Gökyüzü çok aşağılarda,
Ulaşmak istediği dağarcığında...
Ninni mırıldanır,
Teller basamak.
Taşımaz ip,
Asılmış yarınlar…
Gene de salınan salıncaklarla…
Fırtınalar eser yüreğinde.
Kuru yaprakları bile sürükleyemeyen,
Kendini savuran belirsiz serüvenlerle…
Sözcüklerle asılır,
Bazen hoş, bazen boş çerçeveye…
Reva tutsak,
Haslet, olmak dik duvarlarla…
İnceden ince
Yerçekimine takılmadan
Darağacı hafifliğinde.
Kıl boynuyla tutunarak yaşama
Özgür düşüncelerle…
Şairler de yaşarlar,
Yarattıklarıyla
Ölüm sessizliğinde…
Kayıt Tarihi : 27.04.2026 13:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!