9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Karanlık çöktüğünde, ıssız kıra,
Işık saçarak, aydınlat maziyi.
Soğuk rüzgarlar, estiği anlarda,
Sıcak bakışınla, ısıt atiyi.
*
Geceler uzun sürdüğü günlerde,
Sabah beklerken, umudu aşıla.
Çocuklar ağladığı mevsimlerde,
Güneş gibi, doğuver ufuklara.
*
Kibirli hisler, sıkarken insanı,
Daima gülümse, yarınlar için.
Haksızlıklar kapladığında anı,
Şefkatle dokun, bütün nesillere.
*
Tohumlar ekerek, büyüt fidanı,
Sabırla sula, bütün toprakları.
Doğruluk peşinde, harca zamanı,
Aydınlık tut, daima sokakları.
*
Masum bebekler, uyurken sessizce,
Destek kolların, açılsın göklere.
Barış türküsü, çınlarken hep gürce,
Umut saçacaksın geleceklere.
Kayıt Tarihi : 22.2.2026 20:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!