Gecenin en sessiz yerinde,
Yıldızlar susmuş, ay mahzun.
Bir zamanlar avuçlarımda parlayan
O sıcacık umutlar, şimdi hangi rüzgâra savruldu?
Kalbimin kıyılarında dalgalar var hâlâ,
Her biri senin adını fısıldıyor.
Belki de umut dediğimiz şey,
Bir bakışın gölgesinde gizlenmiş bir sırdır.
Ellerim boş, ama yüreğim hâlâ bekler,
Belki sabah, belki bir gülüş, belki tek bir kelime.
Kim bilir, belki de umut,
Sana doğru sessizce yürüyen bu kalbin ta kendisidir.
Gözlerin doğsa ufuklara,
Gece, sabaha sevda taşır.
Ümitlerim nerede diye sormam artık,
Çünkü biliyorum.
Sen gelince hepsi,
Bir tek dokunuşunda yeniden yeşerir.
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 19:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!