Küçük arkadaşım
Büyük can
Kaşları keman
Tavırları ürkek ceylan
Gözleri çevik oktan
Sözcükleri bal
Ben adaletin direnişinde
Sen saadetin koynunda
Vay be dünya
Kefelerin tüccar tekelinde
Kalemi sıkıştırdın elime
Atadın
İnsan ölürmüş uyurken
Rüya mı gerçek mi yaşanan
Öncesi mi sonrası mı bilemem
Masallarda hep anlatılan
Hulyalar da görünene çalan
İşte öyle bir yalanın
Savruldu yoruldu
Beti benzi yolundu
Yine de direndi
Onca rüzgara inat
Komşu kavak
Yeşil dallı kırmızı güllüm
Annemin köylü eseri
Özel günlerin gözdesi
Kırmızı güllü yeşil dallı
Okula gittiğim şehirde
Alaya alınan fırfırlım
Gözlerine mi taşındı deniz
Rengini açtın günümüzün
Bulutları sen mi sakladın
Havanın yüzü gözü açıldı
Göğün canına kıydın güzel kız
Artık hüzün yok ağlamam
Dertleri verdim feryada
Yürümem bir daha figanla
Çitleri aştım
Çaresizlik tezgahlarını yıktım
Hayata tutundum gidiyorum
Bazen yalanlar söylerim kendime
Onları beslerim mahzenimde
Homurdar dururum kendime
Çelişir çekişirim sığamam içime
Ayaklanır isyan çıkarırım peş peşe
Baskınlar düzenler savaşırım kendimle
Bir kayıp iki telaş
Arıyorum kendimi
Duyrulur
Hükümlüyüm
Telaş yok
Yıllar yıllar önce
Şu dünyada kendimi bildim bileli
Hep yoruldum üzüldüm çok ağladım az güldüm
Zor şartlarda geçti ömrüm ne sevindim ne mutlu oldum
Hep yoruldum üzüldüm çok ağladım az güldüm
Çarkı devran hiç bana yüz vermedi hep ters baktı.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!