Ben ağlarken
Gülen sensin
Çatışıp çelişiyorum
Kendimi yoruyorum
Güçlenen sensin
Ben tükenirken
sessizliğimi dinliyorum
Günle kabaran
rüzgar hırçınlığında
kendimi avutuyorum
en hoyrat anılarımla
Sızılandım görününce
Kırık kanatlı bir kuş
İncindim
kahır balyozlarıyla
Sen tüterek geldin
Acılarınla hasretinle
Sıkıca tutmuştu elini
Gözleri kaydı
Soldu bakışları durdu
Bir anne yavrusunu
öpüp koklarken,
O mahzun bakışlar
Seninle başlattım isyanı
Yüreğime düştü kızıllığın
Savrulup sana geldim
Gölgeyi sevmezsin
Sana tutundum
Yok tutunacak dalım
Dert geçer mi
Beni almadan
Efkar gider mi
Beni sarmadan
Güler miyim
Sen coşup giderken
Sancıyla geldi gece
Tanımlayamadan
Düştüm içine
Bildiğin işkence
Sen mi mahkum
kalem
Sen de söyle
fırtınalar dursun
Haksızlığı haykır
Gün bize dönsün
Çimen koksun toprak
Tomurcuk açsın ağaç
Yelken açıyorum
Donanıyorum yeniden
Kanatlarım çıkıyor
Yükseliyor ufkum
Dümendeyim
Yol alıyor gemi
Daraldı yüreğim
Yürüdüm parkın birine
Açılsın istedim içim
Emekçinin süpürgesi
dans etti gözlerimde
Ben de döndüm birlikte




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!