Dağlardan özgürlüğü
İsyanı sen öğrettin
Nehirlerle çoşarım
Ay ışığı kılavuzum
Denizde çırpınmayı
Girdaplara çalım atmayı
Hep elimdesin
Hiç olmadı kimse
senden daha yakın
Bende çok hakkın
Hüzünlere bulaştırdım
Öfkemi senle kustum
Ne yüreğim
limandan ayrılan bir gemi
Ne de
sen yüreğimde mülteci
Demirlemişken
Bir ömür kal desem
Dert küpüyüm döndüm çağlayana
Daha ne anlatılacaklar var
Anlamaz duranlara
Hepsini kapattım sırlar odasına,
kendimi de aralarına
Açtırıp tuz bastırmam yaralarıma
Annem kar ile ovardı ellerimi
Donmasın diye bedenim
Karı buzu bitmez hiç
Ayazı geçmez coğrafyamın
Gönül sıcaklığımı
Sıkıca tutarım
Derin kuyulardan
besleniyor kasvet
Karanlık bir günün
hüznüyle doluyum
Dalga dalga geçiyorum
Eski bir öykü
Yolumda engel sendin
Yoruldum yıprandım
Rüyalarla epey oyalandım
Bildiklerimi unutmaya
Yaşadıklarımı yutmaya
Yazdıklarımı yırtmaya
İsterdim ellerimde olsun ellerin
Gözlerimde dursun gözlerin
Uzun yolların yorgunluğuyla
Çalkalanırken ruhlarımız
Kıpırdamasın dal yaprak
Semayı seyredelim düşler içinde
Gözlerim mavi yeşil
Teleferikten açıldım koruya
Yürüyorum incir altına
Dönersem varyanta
Kadife kale elimin altında
Ruhum kaçtı seher yeline
Hiç koşmadım
sevgiye koştuğum kadar
yaşamım hep hasret
Öldüm dirilmek adına
Zindanları yaktım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!