Gün yorgun,bezgin
Yürüyor karanlıkta
Su çamur içinde
Bir bahçe var
Sızan ışıklarla aydınlık
Çiçekler, ağaçlar
İnsan kafasından daha kuru
Akan sudan daha duru
Güdülenlerden daha sürü
Görmemiştir şu yeryüzü
Şiir bu gün senin
Kutla günün olsun
Kutla kendini
Gün senin olsun
At takeyi
Sıyırmadan kafayı
Kurak geçiyor mevsim
Saf tutmuş çekirgeler
Yürüyorum gönlüme
Çimen kokan düşlere
Hasat vakti
Güneş emeğin yüreğinde
Küçüğüm meleğim
Kara gözlü bebeğim
Uzat elini bırakıp gitme
Dayanmaz yorgun yüreğim
Gül yüzüme ki
Küçük arkadaşım
Büyük can
Kaşları keman
Tavırları ürkek ceylan
Gözleri çevik oktan
Sözcükleri bal
Ben adaletin direnişinde
Sen saadetin koynunda
Vay be dünya
Kefelerin tüccar tekelinde
Kalemi sıkıştırdın elime
Atadın
Tarif etsem de
sığdıramam çerçeveye
Sorsam bilmezler
O da ne?
Anlatmak güç
Düştü yine yadıma
Bana serin serin baktın
Yüreğimden terler akıttın
Bana reva mıydı yaptığın
Gözlerini bende bıraktın
Yar günüme mihman olmuş
Gülleri elinde solmuş
Gönlüme güneş doğmuş
Bir baktım hepsi yalanmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!