Manidar, son Sözlerin
İçli ve bir o kadar kararsız, çelişkili…
Üstüne kalmışımda, altımda kalmışsın gibi
Ciyak ciyak manidar son sözlerin.
Üstüne yük olmuşum olmadan daha, yük olmuşum.
Kuzguncuk çınarlı yolun gibi eğri sicim gibi,
eğrisin...
ne zaman yollarına düşsem eşribüğrü
ne zaman sevsem seni eğri...
bostanında,kuytunda kucağında
hep fanatikler türer...eğribüğrü...
Sen gibiydi kalbimde ki o kız,
Bence esmer kırmızı biraz
Dudakları ‘I’ gibi gerektiğinde şişen,
Yanakları en son kan damlamış gibi
Kakülleri bir var bir yok,
Sen sade ol,
Ben anlarım…
İncel inceldiğin kadar, ben severim.
Sen tebessüm et bana,herşeye…
Senle başlar bu masal.
Senle biter
İnsan akrebi olmaya görsün kendi kendinin,
hava bedava su bedava zehir bedava
ve sallanırda mendiller dönüşsüz ufuklara doğru
sevgi kıt kaynak gibi sadece isminle zikredilen,
bir beyaz mendil gibi sadece halaylarda sallanır da.
insan akrebi olmaya görsün kendi kendinin,
Bende geleyimmi? ardından
Ne var orda
Hangi bulut beyazlardan bakıyor.
Cennetmi? kanat çırpan kuşların şehri
Akan ırmaklar gerçekten tersmi
Onun adı piraye…
Ne gülmüştü nede dünmüş gibi sabırlı ellerinden aktı zaman
Onun adı piraye
Sabırsız usta gözleriyle güneşi baş aşağı yere çeviren kadın
Onun adı piraye…
Tüm vakitlerin ikindisi
Yanındayım ama çok uzağım
Gözlerinden
Şah damarına tanrıdan sonra ben yakınımda,
Okunmadan üflenen neyler gibi,
hüzün dolu içim…
İstanbul’un adına hasret kaldım,
Yüreğimden götürdü seni
Pazar yağmurları,
Ilık ılık tadında yağdı sen giderken
Sarmaladım elimden geldiğince
Öptüm,öptüm seni tüm bakışlarımla
Soydum gecelerimden arta kalanlarla… seni.
Piraye kafe
Beni götürmez çoğu kere ayaklarım, piraye kafeye
Tozlu yollarında bahariye caddesinde, yokuş bir o kadar…
Zor görülür
Kendini beğenen entel kesimi
Ressamlar ressam bozuntuları,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!