Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
içimde deniz feneri gibi patlayan son dalganın ilk uğultusu,
ve çınar duruşlu hercai ağaçların sakallarını yoluşu gibi bu türküler yakışmıyor ağzımıza,
çünkü biz birazda Türk olamadık hakkıyla,
Türkü bizim neyimize.
Türkiye bu: İçinde bulunduğumuz, uçsuz bucaksız labirentliğinden dolayı,
her gece sarhoş olduğumuz...
Kadınımıza değer biçemeyen ama..
her gece döverken...
illede,sözlede dövmek, sövmek,
kötü söz sahibi ...
