Osman Amca
Arkadaşım Berkan! ın babası
İnatçı bir işçi partili,
İstanbul’un Zeytinburnu gezgini meşhur,
O bilmezdi meşhuriyetini sevdası tren yollarına kaldı,
Kalbi bir soğuk kış günü aldı aramızdan Berkanın babasını.
Onsuzluk içimde! .. bir çıban
Geberiyorum açıkça,diyemiyorum kimseye
Ve hissedemiyorum sevdiğimi bile çoğu kez
Yanlızlık büyüyor içimde
Onun büyüttüğü...
Böyle durumlarda ne yari isterim yanıbaşımda
Ne ızdırapsız bir dünya
Düşünürüm
Geldiğimiz yeri,
Tuzaklı, kapanlı sahte uğraşı
Benim gezdiğim yerlerde sen yoksun
Umrunda mı hayat,sev sevebilirsen kalın duvarlarını Beyoğlunun
Kalk git Nevizadeye bir başına,
İç zıkkımından bir kızıl şarabi Akşamları,
Canın sıkılırsa beni anarsın
Bozkurt güzelliğindeki Rölyefimi,
Oyuncaklarımı istiyorum paslanmış
Eski günlerimi istiyorum sağanak sağanak
Üstüme yağan
Sevgimi istiyorum
Ege sevdalı
Seni istiyorum
Gülebildiklerin,görebildiklerindir,
Ağladıklarında körlüğündür,
Ama! ... düşündüklerin geleceğindir.
Sallandığın her deprem aslında yaşamaktır,
Hayatta kalırsan tabii…
Ellerinle büyüttüğün arz için lazım gelen herşey…
Dudaklarında buldum en güzel sabahları,
Yitik şeyler değilki aradığım,
Sonra tek başına koşmuyorum bilesin
Çıplak tren raylarında,çıplak ayakla...
Bacaklarında gördüm ben bu sinemayı,
Sisten duman duman ortalık...
Pegasus, kanat çırpıyor göğe,
Ha kalktı ha kalkacak gönlüm;
Vazgeçemediğim aşkımın üstüne...
Boğazımda düğümlenir aşkım.
Sen,coş dedin coşmadımmı?
Sevmedimmi doyasıya?
Katıksız, saf, temiz,çocukcasına…
Koşmadımmı kırlarda?
Herhalin olmadımmı?
Uçmadımmı mutluluktan?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!