Uğur Akbulak Şiirleri - Şair Uğur Akbulak

8 yaşındayım !
Dünya masmavi
Kuş sesleri geliyor kulaklarıma
Evde bir bayram havası
Sokaklarda akranlarımın oyun oynamaları
Sadece açlığım

Eyy kentleri güzelleştiren moleküler yapı, atom çekirdeği !
Kolektif sömürü düzenine başkaldıran direncin hücre gücü.
Eyy zulmüne tahammül etmeyipte, ölümü kıskandıran onurlu/dik duruş,
Bunca ciwanın çilesi hep ölüme mi tekabül’dür
Söylesene bana kadim tarihim.

Senden başka umudum ! ‬
‪Yüreğinden başka yurdum,‬
‪Adın’dan öte derdim var ise, kahrolayım...‬

Türküm yok !‬
‪Tütünüm bitmiş,‬
‪Kalemim yazmaz,‬
‪Yurdumdan uzaklarda,‬
‪Bu cehennem yalnızlığı...‬

Kanatılmış bölgenin yaralı çocuklarıyız biz !
Hiç bir ülkenin vatandaşı olamadık biz,
Kimliksiz;
Kimsesiz;
Vatansız yaşadık sınır ötelerinde.
İki göze bir eve,

İnsanların içindeyim !
İnsanlığı göremiyorum,
Bir kalıba sokmuşlar şu dirençli bedeni,
Yüreğimi gövdemin içinde tutamıyorum,
Hırçınlaşıyorum;
Baş kaldırıyorum;

Karşıyım ulan !
Ben Ölüme karşıyım.
Ölümü kolay gören dine karşıyım,
Savaşlarla uyanan güne karşıyım,
Katliamlar inkar edilen Düne karşıyım,
Zalimin eliyle dökülen kana karşıyım,

Tanırmısın bizim çocukları !
Hani yiğit-yiğit/yirmi üç-yirmi beş,
ölümü gülerek karşılayanları...
Kendini vatanın bütünlüğüne armağan eden kahramanları...
Hani Pişmanlık duymadan,
Hani sizden olmayanlardan,

Biz kavgamızı mazlum/ezilen halkın safında vermişiz !
Zindanı kendimize ana kucağı-dağları ise baba ocağı bellemişiz,
Bin sürgün yesek/bin urgan giysekte,
Asla aman dilememiş/bir of dememişiz,
Varsın adımıza kelle koltukta Demirci kawa desinler.

Önce türküler sustu !
Sessizliğe gömüldü ülke,
Sonra kurşunlar atıldı bir-bir hedeflere,
Panzer altında gencecik cesetler,
Ya bir genç kız/ya delikanlı,
Savaş alanı gibiydi miting alanları ve yasal gösteriler,