Ufuk Nazım Şiirleri - Şair Ufuk Nazım

Siyaba yasşamın içinde emek
Kavganın içinde gülüş
Aşkın içinde asiydi...
Yaktıkları gün bütün geçmişini
Bir kurşun gibiydi gözleri
Sahteliklerin içinde

Halklar içinden kopan
Büyük göç tufanlarıyla
Dalga dalga savrulan
Onca insan arasından
Sıyrılıp öne çıkmak..

Yiktin geceyi
Bir askin en dip aninda
Geceleri tutusturdun
Bildin gordun ve gittin
Yuzun yalan
Gogun yalan

Yagmur yagiyor hic durmadan
Griliklerin serin selinden
Damla damla seriliyorlar yere.
Damlalar dalgin bir bekleyisten kurtariyorlar yolcuyu
Serinliklerinde uzaklarin cicek kokulari sakli.
Yolcu bikkin beklemekten

Nasip olmadı bize de.
Çengelköy sahilinde;
Boğaza karşı,
Sevgi yalanları söylemek.
Yani oturamadık bir banka;
Sarmaş dolaş,

Üsküdar da bir apartmanın,
Yedinci katın da,
Gözlerim takıldı kaldı.
Boğazın suların da.
Denizin mavisi,
Çatıların arasından,

Unuttuklarimiz...
Upuzun cayirlar boyunca
Sereserpe uzanir
Karsisinda gunun...
Yenilip icildiginde icinde
Koca bir senligin

Yazılarda kaygı ve umut
Yazılarda özlem ve hasat
Sizlere ulaşmak için yazılan bu satırlar
Bir ülkenin yalnızlığını anlatır
Artık sadece insanlar değil
Ülkelerde yalnızdır...

Uçaklar geçiyor göğümüzden
Bırakarak derin çizgilerini
Hasretli yüzlerimize...

Bir şeyler eksiliyor içimizden
Aylardan temmuzken

Kimsenin bilmedigi
Bir siirimin olmasini isterdim
Kimselerin kirletemedigi...

Bugunun ve yarinin
Sadece kendi ellerimde