Otesinde her seyin
Cucelikleriyle ovunen cellatlarimiz gezer
Gecelerimizin en derininde
Her gece bizi carmiha gererler
Korkularimizdan civilerle cakarlar bizi
Gecmisimizin carmihina...
Örende bir gece
Kaz daglarindan ruzgarlar
Tasiniyor nefesimize.
Sardalyalar sariyor
Kokulariyla tenlerimizi.
Ege nazli soluyor gogu
Zaman gecti uzerinden hasretlerin
Ozlemler ezberlerde eridi
Turkuler girdi uzak diyarlarda
Efkarin pencerelerinden
Umutla kardik bugunde
Kozlenmis yurt ateslerini
Yuzlerce insanin yuzunden yansiyan
Bugunun sonsuz sevkli akisindan cikamiyordum.
Her siirin bittigi yerde bir sokak ismi asilir
Dolastigimiz sokagin cikmazligina dair
Her siir bir cikmaz sokakta sonlanir.
Sanki sonsuza kadar yasiyacak gibi
Bugün,
Kendimiz için bir şeyler yapalım,
Yabancılaştığımız, uzaklaştığımız.
Kendimize bakalım bugün.
Hüzünden kemiklerim sızlıyor,
Ellerim bomboş,
Izmirde bir sabah basim agiriyor
Sekiz saat yoldan sonra varinca Bornova’ya
Valizlerimi sirtlayip
Tuttum yurdun yolunu
Karismis her sey icinde
Sabah ayazinin
Gul satilmis yurek satilmis
Yalan olmus umutlar
Asliya uzak kalmis gonul
Solmus genclik
Sogrulmus ezgiler
Icilen zaman pinarlari yaramamis
Hep gececek
Trenler ucaklar ve otobusler
Sevdalarin ve emeklerin kalacak geriye
Ictigin demli caylar
Ve kopuklu kahveler
Izledigin gun batimlari
Yollardı sebep
Sanki bu hasrete
Hasret senin yüreğinde
Yollar saçma birer bahane...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!