Ufuk Şiiri - Aykut Kınay

Sordum: vicdan nerede
pabuca sığmaz oldu
attım dama, kirlensin diye
ufuk gördü: gel hele

Peşinde pervane olduk
düştü her şey düzmeceye
süpürdü kalan izi
kalpte kaldı gizli hazine

İzin var mı yol veren
girsek mi artık içeriye
veled evde bizi bekler
zaman kaldı mı niyete

Ufuk çekildi içime doğru
sustu vicdan, durdu soru
boşluk olmayan her şey O'ymuş,
sustum kalan sırf O'ydu