Kırılsın rüzgarın kanatları!
Gözlerin...
Bir kadehte iki damla sabah çiği.
Ve güzelliğin,
Dünyanın istiap haddi.
Bir gül bahçesi değil yüreğim;
Kokusuyla boğan, rengiyle kör eden,
Uçsuz bucaksız bir uçurum çiçeği.
Yandıkça savrulan kor olurum;
Dokunduğun her zerremin külleri
Senin gökyüzünü örter.
Benim sevmelerim kıyametindir.
Gelme!
Kayıt Tarihi : 29.04.2026 00:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Çünkü her büyük sevda, bir yanıyla uçurumdur. İnsanın en savunmasız olduğu ama aynı zamanda en güçlü durduğu o eşiği; güzelliğin ağırlığı altında ezilmekle o güzelliğe tutunmak arasındaki o ince çizgiyi anlatmak istedim.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!