Kardelenin Uğultusu Şiiri - Gökhan Aras

Sen, kardelenin uğultusu.
Adını fısıldadı kuğun yeli,
Gökten inince ince düş...

Kirpiklerinin eşiğinde kırıldı zaman.
Gözlerinden taştı esrik büyü;
Uykudan uyandı bir tufan,
Nuh'a ayan
Ve dindi fırtınam.

Sen;
Elimdeki kalem,
Mısralarımda lavanta kokusu...

Sen ki;
Avucumda saklı duran son dua,
Lâl kesilen bir sırrın mührü...

İndin;
Nur patladı bağrında toprağın yeniden.
Kubbede yankılanır adın,
Buzun sessizliğinden.

Kök saldığın deruni uğultu...
Gökyüzü başka bir zamana düştü;
Müjdenin genzimize dolan ilk nefesinden.