Ne zaman bir çocuk görsem
Rüzgâra kaptırdığı
Uçurtması için ağlayan
Elimden uçup giden
Çocukluğum gelir aklıma nedense
Sanki gökyüzünde kaybolan
Bir renk değil de
Bir serçenin sesine aldanışım
Bir gülüşün şefkatine sığınışım
İpi dursa da hala avuçlarımda,
Rüzgar aynı rüzgar
Ana sütü içen
Çocuk masumiyeti,
İçtenliğin nefesi yok gökyüzünde
Kayıt Tarihi : 5.06.2026 15:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!