Hastane odasının beyaz duvarları, yıllardır ağlayan insanların sessizliğini taşıyordu.
Pencerenin kenarındaki yatakta genç bir kadın yatıyordu. Günlerdir tedavi görüyordu. Doktorların yüzündeki ifadeden durumunun iyi olmadığını anlamıştı ama annesine belli etmiyordu.
Annesi her gün elinde bir poşet meyveyle gelir, zorla gülümserdi.
"Bak, iyileşince sana en sevdiğin yemeği yapacağım."
Kız da gülümser gibi yapardı.
Çünkü annesinin umutla ayakta kaldığını biliyordu.
Garibin hakkını elinden alıp
Ekmeği harama banmaktır gaflet
Yalanla, hileyle günaha dalıp
İblisi can dostu sanmaktır gaflet
Âlemi seyreder kemter gözünden
Devamını Oku
Ekmeği harama banmaktır gaflet
Yalanla, hileyle günaha dalıp
İblisi can dostu sanmaktır gaflet
Âlemi seyreder kemter gözünden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta