Allah’ım…
Bu gece sana konuşmaya bile yüzüm yok.
Ama susmaya da gücüm kalmadı.
İçim yanıyor…
Sanki kalbimin ortasına bir taş oturmuş da nefes almama izin vermiyor.
Gülüşlerimin arkasında sakladığım bütün kırıklar şimdi önümde diz çökmüş, bana bakıyor.
Ya Rabbi…
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta