Saf yadsımanın
dile gelmez neşesi,
çeker altımızdan zemini.
Boşlukta kalmış taslak gibi,
bütünlensek der en derinimiz.
Kaygı, ürperiş ve dönüş,
çare olmaz özlemin gecesine.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta