Kendine ağlıyor insan
sevdiklerinin ağzından.
Kendine vurgun çocuğunu,
sevdiğini okşarken;
biçareliğine bir çeşit çözüm.
Tutunmak belki mümkün diye.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Güzel sorgulama daha özü yargılama ama o bile güzel olmuş..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta