Tutkum Şiiri - Mehmet Sebih Altun

Tutkum

Güneşim olur musun?
Yeniden doğar mısın karanlık düşlerime?
Isıtır mısın soğuğu iliğine hisseden hayallerimi
Umut olur musun yaprak açmaya meraklı dallarıma?

Yeniden başlar mısın yeni bir hayata?
Sabah ayazlarımı bitirir misin bir çırpıda?
Baharı getirir misin sevgi mevsimine?
Çiçeklere nefes olur musun rengarenk açmaya?

Dünyam olur musun?
Uzaklardan bedenimi hisseden bir yıldız
Gülücükler saçan dolunay
Masmavi gökyüzünde kızıl bir duygu
Bembeyaz bulutlara yalvaran yağmur damlaları
Rüzgarın esintisine aldanan heyecanlarım
Fırtınaya yakalanan nice masum hislerim

Ve sen anladın
Tebessümlerin titrek kaçamaklarında gizli
Sessizliğin içinde kopan kızılca kıyametleri.
Bir hışımla uyan uykudan
Çık şimdi erkenden güller cennetinden
Ve bir nefeslik can kalmış bedenimden
Bir tutku geziniyor halen kelimelerin harflerinde
Cümle olmaktan uzakta, yüklemsiz, öznesiz..
Ve sen kal sınırsız paragrafların
Sonu gelmez anlatılarında

Mehmet Sebih Altun