Türkçü Dediğin Şiiri - Uğur Turgut Ilgar

Türkçü dediğin taş gibi, kaya gibi sert olur,
Dik duruşu namertlere dert olur.
Kinini kusarken düşmana karşı,
Zalime pusat, mazluma yar olur.

Türkçü dediğin biat etmez yanlışa,
Sorar, sorgular, “dur” diyendir haksıza.
Kahpeye bel bağlamaz, tek kalsan da meydanda,
Uykusunu böler çakalın bir bakışıyla.

Bencil olamaz asla, istese bile,
Derdiyle dertlenir esir yurtların.
Esaretten kurtulmadan tek bir Türk bile,
Öz yurduna sığamaz, Türkçü dediğin.

Sarp kayalar, dik yokuşlar engel değildir,
Derin sular, dikenli yol engel değildir.
Turan yatıyorken yüce gönlünde,
Engel tanımaz, aşar Türkçü dediğin.

Gemiyi karadan yürüten bizdik,
Kırk çeriyle saray basanda bizdik.
Turan için öz babadan geçende bizdik,
Öz canından geçer, Türkçü dediğin.

Mesele ne ölmek, ne de öldürmek,
Tarihi töreyi nesillere öğretmek.
Gayesi Türk birliğidir, hedefi Turan,
Yaşatmak için yaşar, Türkçü dediğin.

Peşinden havlayan itleri duymaz,
Saçma sapan konuşan piçe aldırmaz.
Demokratik düzen bizi bağlamaz,
Hiç kimseden korkmaz, Türkçü dediğin.