Türk'üm Ben Şiiri - Uğur Turgut Ilgar

Ben Tanrı’nın kırbacıyım,
Yeryüzündeki adıyım.
Yolcu değil hancıyım,
Delikanlı Türk’üm ben.

Diyojen’i esir aldım,
Papa’ya diz çöktürdüm.
Venedik’e uzandım,
Delikanlı Türk’üm ben.

Altımda deli tayım,
Bozkurt başlı sancağım.
Kızılelma tek muradım,
Delikanlı Türk’üm ben.

Çin’i vergiye bağladım,
Anadolu’ya uzandım.
İstanbul’u kuşattım,
Delikanlı Türk’üm ben.

Ben Mete’yim, Timur’um,
Yıldırım’ım, Alparslan’ım, Atatürk’üm.
Ben Attila’yım, ben Fatih’im,
Delikanlı Türk’üm ben.

Yaşım üç binden aşkın,
Adım bendimden taşkın.
Tanrı’dan kut almışım,
Derler “ölmez Türk”üm ben.

Yolcular ağırladım otağımda,
Kralları esir aldım yurdunda.
Gök pusatı kaldırdığım anda,
Şimşekleri susturan Türk’üm ben.

Turan’ı düşte görmem,
Gerçek kılar yürürsem.
Yedi iklim önümde,
Yedi cihan Türk’üm ben.

Ay doğarsa gök yurdumdan,
Kurt ulursa Bozkırım’dan,
Tanrı bakar alnımdan,
Kut bulmuş Türk’üm ben.