Türkan Sezgin Şiirleri - Şair Türkan Sezgin

Kim beni uyandırdı
Derin uykulardan kalkmış gibiyim
Asırlardır uyanmamışım
Ne savaşlar vermiş ruhum
Yaşamak varolmak için
Sonun da ben kazandım

Ben çöl çiçeğiyim
Uzun yıllar geçti açmadım hiç
çok kervanlar geçti çölümden
Ne gören oldu..ne merak eden.
Sevdaydı yükleri..geldi geçtiler
hiçbirinden su dilenmedim,

Ruhun ruhumda
Kalbin kalbime feda
Daha ne isterimki bundan daha fazla
Sevildiğimi bilmekte yetiyor bana.
Ne kıskançlık nede sitem
sen oturuyorsun yüreğimde zaten

yok ötesi berisi bu bir denklem değil
aşkın adı kara sevda hem
o yüzden dilim tutuk elim bağlı
sen aklıma geldiğinde bitanem
binlerce nehir akar içimden
binlerce atlı koşar

tuzak kurdun işte vazgeçmeyeceğim
Doğru söylediklerimin her kelimesi
Ben sadecedenemek istemiştim
elimi uzattım gözlerim kapalı
Kötü yakalandım bırak bırak kolumu bacağımı
Seninle dalga geçilmezmiş iyi anladım

ısrarım sana delicesine
herkesin gittiği yolda
yürümek değil kararım
sürüye katılıp kaybolmak değil
tek yaptığım hata ısrarım sana
soru da sormayacağım

Yüreğimin çarpıntısı...
soran gözlerle bakışlarımız...
tesadüf değildi tanıştırılmamız.
Benim küstahça cevaplarım...
Senin anlamaz tavırların...
Teraziye koymuştuk birbirimizi sanki.

aşk böyle bir his işte
koptuk sanıyorsun
bitt işte hepsi bu
birdaha canın acımaz sanıyorsun
bir daha kuruntu yok
yollarda ağlayarak gezmeyeceksin

Ben benim hiç değişmedim.
Bu gökyüzü buşehir ve caddeleri...
öteden beri tanıdık.
bu yüzü bu bedeni gösteren ayna
aynadaki görüntü ben
karşımda soran gözler

bana yaptıkların için hiç affetmeyeceğim kendimi
sen benim sin bensenin dediğin için sana yaslandım
güvenle...
bu güvenle bana her kötülüğü rahatça yaptın
kertenkelenin şekline dönersin inşaallah
sürüngen olduğun dahada belli olsun diye