Turhal Sohbeti Şiiri - Sadık Kocabaş

Turhal Sohbeti
Gel hemşerim, senle sohbet edelim
Aha buralardan çekip gidelim
O küskün şehire selam verelim
Soralım halini nazlı Turhal’ın

Şeker fabrikası dumanı salsın,
Eski dostlar bizden selamı alsın,
Dokunma, her şey yerinde kalsın,
İnelim bağrına tozlu Turhal’ın

Yeşilırmak yine küskün mü akar?
Halini sorarsak hırçın mı bakar?
Tarlada köylüyü güneş mi yakar?
Silelim pasını nazlı Turhal’ın

Nerde o komşuluk, nerde o pazar?
Betona dönmüş, olmuş bir mezar
Gurbetçi sılasına eder mi nazar?
Çözelim bağını sızılı Turhal’ın

Varıp Varvara’da mola verelim
Gölgenin altına çulu serelim
Eski demlikle o çayı içelim
Tutalım elini yaslı Turhal’ın

Gurbetin kahrıyla büktük boynumuz
Soğudu dertlerle sıcak koynumuz
Yarım kaldı orda akasya kokumuz
Duyalım sesini sesli Turhal’ın

Mertlik mayasında karılmış özü
Yalanı kaldırmaz, doğrudur sözü
Özlemle kapanmaz gönlün bu gözü
Açalım bendini buzlu Turhal’ın

Kalemsiz şairin bu dertli nefes
Dünya dediğimiz daracık kafes
Kulağımda çınlar o kadim o ses
Varalım yanına süslü Turhal’ın