Sevmek istedim bir yüreği
Sevememek kaderimse eğer
Sevemedim
Mehtabı seyretmek istedim aynı gözle
Karanlığa mahkûm olmak değildi kaderim
Ne bir türlü sabahı olmayan geceler
Ne parlayan yıldızlar
Unutturamıyor seni
Sıralanıp hayallerime
Gülümseyen kızlar.
Öylesine zor ki seni beklemek
Geceler uzamazdı varlığında
Siyahı kovardı bakışların
Beyaz nasıl yakışırdı yanaklarına
Hasreti öperdim yumuşak ve sıcak
Sarılırdım bir hayal dudaklarına
Her günün akşamı
Seni arıyor gözlerim,
Gökyüzü beklemekten utanır
O kızıl akşamlarda, hep aynı yerde,
Güneş batarken seni beklerim.
Baharlar gülüm,
Baharlar hep hüzün verirdi
Her yerde neşe vardı
Bende yalnızlık
Sen yoktun gülüm.
Geceler yumruk doluydu duvar duvar
Ne kadar zor bilemezsin
Bütün gün oturup seni düşünmek
Çalışıp seni düşünmek
Okuyup seni düşünmek
Her kelimede seni düşünmek
Her harfe seni yazmak…
Şimşeklerden korkmam
Zaten çocukken de korkmazdım
Sapasağlamdı yüreğim
Canım benden büyük yanmazsa eğer
Hiç ama hiç ağlamazdım…
Seni tanımamıştım o zamanlar
Goncaların gülümsediği bir bahçede yaşamak isterdim
Bülbül şakımalarıyla uyumak
Bir okşayışa uykumu feda etmek isterdim
Turuncu bir güneşi koyup göğsüme
Yakmak isterdim
Boş vermişim sanıyorsun hayatı
Acıları yırtıp atmışım
Bilmezsin bir ömürde
Kaç gece mutlu yatmışım
Umursamaz diyorsun dertleri
BAZEN (DOSTLUK ÜZERİNE DENEME)
Bazen insan birini tanır. Acır belki. Belki içi ısınır. “ Yardım edeyim.” der. “Destek olayım.” der. İçinden ilan eder “Ben bu şahsın dostu olayım.” O andan itibaren de kendi mantığı, dostluk anlayışı, duyguları nasıl hareket etmesi gerektiriyorsa öyle hareket eder. Mutludur. Sadece dostuyum dediği şahsa dostluk yapmaktır maksadı. Ve dostu olur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!