Sana inanıyorum durmadan
Büyümediğine değil
Kaybolmadığına
Elimdeki kalem titriyor
Senin adını yazmak için
Ama kağıt ıslak
Sevgiden öte, vatandan toprağa,
Bir yanım Ege, bir yanım Karadeniz.
Ben Marmara, dalgalarımda İstanbul,
Köpüklü, hırçın, sonsuz deniz.
Toprağında yankılanan
kayıp bir nefes gibiyim.
Dalların göğe bıraktığı
uzun bir sırrın içindeyim.
Bilmeden yeşilliğine
Bir akşamüstü seninle
Kıyı boyunca uzanan masalardan birinde
Bardakta terlemiş bira
Parmaklarımızda yaz
Karşıda ay, suda yakamoz
Biz aşkın mağlup iki neferiydik seninle...
Ne kavuşabildik, ne de ayrı kalabildik!
Kader bizi bir labirente hapsetmişti sanki,
Her yol sana çıkıyor, ama varamıyordum.
aklımdan çıkmayışını sevdim önce
sesinin kalbimi titreşini
telefonumun her çalışında sen diye açmayı
yanmayı
yangınını sevdim
Savururken yağmur nehirlere
Karışırken sularımız birbirine
Yelkenlerimiz yırtmışken özgürlüğe
-Cesaretle giydir yeniden beni
-Bilmediğin bir dilde seveyim seni
Sayıklasam dizelerimde ismini
Umutsuz yarınlarımın sende bittiğini
Haykırsam gecelerce seni sevdiğimi
Koklasam da uyusam,avradım seni
Gönül sarayımın prensesi sensin
Şafak sökmeye başlıyor ufukta.
Kuşlar öter yavaşça baharda.
Yıldızlar soluklaşıyor gökte.
Sokaklar uyanıyor, sessizce.
Kapılar aralanıyor birer ikişer.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!