Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Köküne kurt düşmüş, kemirir içten,
Kör müsün seni düşürdü güçten...
Neidüğü belirsiz birileri oyuna gelmekte,
Elinle seçtiğin kimler seni yönetmekte?

Birbirine ulanan sıralı dağlar,
Aranızda uzanan engin ovalar…
Dizinize kapanır eder dualar…
Bağrından su süzesin ey yüce dağlar, sen yüce dağlar.

İlim bulmak için yola çıkanın,
Erbabın, irfanı ile ışık saçanın,
Her bahar daha gür çiçek açanın,
Nimetinden uzak tutma yüce Ya Rab.

Biz insana ödülü de, acıyı da verirsin,
İyi de, bize bir de vicdan azabı verirsin,
Ya vicdan azabı verme, ya da gösterme,
Yaratıkların hunharca öldürür, görürsün.

Bence fakirlik;
Aç-açıkta kalmak, istediğini alamamak,
Birisi yerken, sadece yiyene bakmak,
Sürat çağında hedefe varmak için;
Araba alamamak, yürümek ya da koşmak,

Topraktan, balçıktandır mayamız…
Aynı elementlerdendir nüvemiz…
Aramızda farklardan biri künyemiz
Biz biriz de, sadece cismimiz farklı.

Su, toprak, hava, canlı her cisimde,

Kadın ile erkek arasında vardır fark;
Erkek tohumdur kadın ise toprak…
Erkeğin her dediğini bir yana bırak,
Kadının duygusu düşürmez derde.

Vesvese, mukayese, etme dünyanı dar,

Güz geldi, renkler soldu, soyundu dallar,
Makyajlı yapraklarla adı altın sonbahar…
Gelecek önünde daha kış mevsimi var;
Çama duvak olur yağan lapa-lapa karlar.
Sırada daha ilk bahar-yaz mevsimi var…
Yayla, dağ, deniz, göl, kablıca ormanlar,

Topraktan, balçıktandır mayamız…
Aynı elementlerdendir nüvemiz…
Sudan, topraktandır dünyamız…
Biz biriz de,sadece cismimiz farklı.

Doğumla geldiğin dünya daha da gizemli,
Yemek, içmek, çalışmak gibi külfet bile yok,
Farzet ki; sevgili, aile, çoluk-çocuk da yok,
Kavga, haksızlık, adliye, asker, polis de yok,
Velhasıl, her şey gönlüne göre düzenli;
İnsan asalak olmaz mı, yaşam monoton?