Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Beden yorgun, gözleri yorgun.
Bakışı, duruşu durgun mu durgun.
Vurgun yemiş herkesten ki dargın,
Tek sağlam baston var elinde...
Yükü ağırlaşmış, taşıması çok zor;
Yük yürekte, beyinde, eğilmiş belinde.

Zerrelerde hata yok, yaratıldık,
Doğunca ağladık ve avutulduk,
Beslendik, korunduk büyütüldük,
Sevildik, sevdik, öldük unutulduk
Düşündün mü, tüm bu düzen ne ola?

Deccal var, kötülük getirecek denirdi, inanmazdık.
Cin-şeytan, tilki-kuyruk denirdi anlamazdık.
Kumpaslar kuracağını, içten vuracağını sanmazdık.
Dünya küçük,zaman kısaymış, hepsini gördük.

Kitaplar arasında gül yaprağı,
Mektepli, kanı deli, asi başı,
Evcilik oynadığımız toprağı,
Hatırlattı masum tomurcuk yaşı.

Her batan güneşin bir doğuşu var...
Her dünün bugünü yarını da var.
Bir bulut gölgesi güneşi boğar...
Çarki feleği hak döndürür evlat.

Arzuların ihtiyacını aşmasın,

Sen niye utanıyorsun?
Varın asıl suçlular utansın
Ayıp değil ekmek parası
Bunu büyüyünce anlarsın

Dal dedim tutundum elime geldin,
Gül dedim dikenin parmağım deldin,
Ben ağladıkça sen yüzüme güldün,
Bozkırda savrulan toza döndürhdün.

Her şeyleri anlatırsın,
Hüznünle hep ağlatırsın,
Sevdaları yaratırsın
Gizemli o bakışınla

Nasıl bir düzenin var ey be Dünya?
Bak hele işte, bana göre derken;
Tam da birini candan sevmiş iken;
Bana çok gördün ey be koca Dünya.

Sende de varsa göster hiç değil bir tane örnek;
Bir emir alan bilir ki; ölmek vardır, yoktur dönmek.
Öyle de oluyor, alınan emir harfiyen uygulanıyor,
Askerimiz emir gereği öldürüyor, ama kendisi de şehit oluyor.