Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Hani birlikte yuva kurup evlenecektik
Tencerede pişirip kapakta yiyecektik
Acı-tatlı hayatı birlikte sevecektik
Umut bitse de ben hiç unutmayacağım

Unutur muyum yolda yürüyüşünüzü
Hafiften tebessümlü gülüşünüzü
Konuşurken gözlerinizle gülüşünüzü
Söktürme torbayı, döktürme her şeyi

Unutur muyum yolda yürüyüşünüzü
Hafiften tebessümlü gülüşünüzü
Konuşurken gözlerinizle gülüşünüzü
Söktürme torbayı, döktürme her şeyi

Türkülerde, şarkılarda,
baraklarda bozlaklarda.
Ovasında, dağlarında
Ahu gözlü ceylanı yâr
Adı şanlı Urfamız var

Bazıları var ki densiz, haksız ve güvensiz,
Bile-bile, göre-göre yalakalıkları gereksiz,
Amma, öyle ki; bazı haysiyetsiz, şerefsiz;
Heyhad; öksüz koyar, seni bensiz, beni sensiz.

Gönül, seni havada hep uçarı gördüm,
Kapat kanatlarını da terin kurusun.
Sonu gelmez ihtirasına ömrümü verdim,
Dursun fırtınan biraz da dalgan durulsun.

Neden bakmazsın yüzüme sevgili yâr?
Sanılır ki, aramızda utanç duvarı var.
Yoksa başka bir sevdiğin mi var?
Kurtar bu kahreden belli belirsizlikten
Söyle, ben çeker giderim diyar-diyar.

Utanıyorum bu gerçeklerden
İğreniyorum nankörlerden
Bu ne ki? Daha nelerden
Utanıyorum bu resimİerden.

Utanman yetmez kader, sana isyan da gerek !
Hisleri, vicdanı, Allah korkusu olan insan gerek.
Ne ağızda, ne ağıtta, ne de tebessümde tat kaldı !
Duyunca, görünce yüreği biraz yanan insan gerek.

Vatan için canını seve-seve veren yiğitten
Şehit olursa bile, vatana hizmetinden;
Vasiyetini dinleyince avaz-avaz ağladım.
Sen mi? Utan çürük raporlu hilelerinden.