Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Cehaletin her safhasında daima bir bela,
Cahilin en seveninde bile sahte sevda,
Cahile yapacağın her fedakârlığın beyhuda,
Olduğunu asla aklından çıkarma derim.

Uyku tutmadı, tv.yi açtım, depremin dünü,
Bugün 17.08.2014 saat 03.02 yıl dönümü…
Akıl unutmuş, vücut unutmamış o günü,
Unutmuş olmakla suçluluk duydum.
Unutmak, özrün kabahatten büyük hali,

Hatırlarsın deli esmişti rüzgar,

Saçını savurup etti tarumar...

Hepsi tanır beni sorduğum dallar,

Aah evlat, eskileri hatırlattın,
Komşu açsa uyku tutmazdı,
Siftah etmemişse komşu satmazdı,
Gönderirdi müsterisini komşusuna.
Özlemimi sen hatırlattın,
Gôzlerimden yaş akıttın

Ey kan emen bitler, tahta kuruları, keneler,
Az bile, sizler için söylenecek daha neler neler,
Dilimin ucunda demedim çoğunu haramzadeler,
Çalmanız, sapık yaşamanız için mi bunca nimetler?
Gidip gördün mü, senin için nasıl ölmüş şehitler,

Görev nedeniyle gazi olanı hor göreni
Şehit eşine saygısızca dul karı diyeni,
Çocuklarına da dul karı çocuğu diyeni
Şehit eşi ve yetimlerinin hakkını yiyeni
CanYücel ve Kazak Abdal’a havale etmeli.

Hayal ağacımdan büyük dal koptu,
Sözler bitti, sanki dilim lal oldu.
İlham kaynağımdı canım kardeşim.
Onunla beraber hislerim de soldu.

Doğum ile ölüm arası;
Aslında, hayal dünyası…
Gereksiz, gönül yarası,
Dünyaya geldik sadece.

Kuşku ve falcı birleşince;
Hayal-yalan gerçek oldu.
Cahil silah da kuşanınca
Yurdun başına bela geldi.

Dedem, ebem, anam, babam ahilikten bahsederdi,
Yardımlaşmayı, dayanışmayı masal gibi anlatırlardı...
Yüzleri güler, buldukları ile yetinir, bizleri öper severdi...
Yel gibi geçen zaman bazen sevinç bazen kederdi.