Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Sarhoşun, ayyaşın, bir hoşun,
Keşmekeşin, dervişin, berduşun,
Ne ararsan var, koşun-koşun.
Ne desem sana yakışır İstanbul.

Nereye kayboldu senin o şen şakrak yüzün,
Yas tutar bir hal almış yüzündeki hüzün,
Neşesiz kışların, baharların ne de yazın,
Vurgun yemiş gibisin vah Vatanımıza vah-vah.

Gönül bu sende de sevgiyi arar;
Aklımdan çıkmayan ah o anılar…
Bir umudu mu var? Diye sorsalar;
Ne cevap verirdim bilmek isterdim

Sevgim bir kerelik, sana vermiştim,

Varsın vursun kimi nalına, kimi mıhına,
Kim muhatap olmuşsa mazlumun ahına;
Vaah-vah derim, o zalimin meçhul sonuna,
Akar su mecraında varsın çağlasın.

Sevdiğini incitmemek için;
Bağrına tâş basmak gerek,
Sevdiğini hissettirmemek,
Mutluluğunu istemektir.

Bu anadır, vatana yanan
Kurban olduğum anam,
Sensin şehitleri doğuran,
Yorgan sana bu vatan anam.
,
Davar sürüsü sardı her yanımızı

Vatan dediğin, kanını emmiş topraktır!
Vatan dediğin, birbirinizi kucaklamaktır,
Birlik olup yükü sırttan atmaktır,
Vatan dediğin, cana can katmaktır,
Vatan dediğin, şehit verip ağlamaktır!

Sen bizi, biz seni sindirmişiz içimize,
İnişin yokuşundayız, sonrası düze,
Geleceğiz, elbette olacağız biz bize,
Nuh’un torunlarıyız, gönül ferahta.

Vatanın sağ kalması için can vermek gerek,
Atatürk önderliğinde 9 cephede savaş örnek,
Vatan sevgisi, kendisi dahil ölümü emretmek,
Vatan toprağı için, ölüme razı yürek gerek.

Sen canından, kanından olanı esirgeyeceksin,

Hiç düşündün mü?
Sevdiğin vatan mı , yoksa vatanın verdiği maman mı?
Yürekten yanan, eşin mi, çocuğun mu, baban-anan mı?
Bunları idrak etmeyen, kıymetini bilmeyen sizce insan mı?
Bağrına basan, eziyetine katlanan anan-baban vatandır unutma.